bla bla blaaatjes, De vakantiedagen vliegen voorbij, de laatste week is alweer half voorbij
De vakantiedagen vliegen voorbij, de laatste week is alweer half voorbij. Het leuke is dat de kinderen vinden dat ze een hartstikke leuke vakantie hebben gehad. En dat terwijl alles zo anders was dit jaar. Ik heb ook leuke weken gehad. Alleen die arme Nico, tja…. Die heeft maar 2 dagen vrij gehad. Zijn vakantie begint de 20 ste september. Dat is de dag waarop ik opgenomen word en hij de zorg voor de kinderen, huishouden mij op zich neemt. Ik hoop zo dat hij het leuk krijgt, dan heb ik het vast ook goed.
Maar nu deze vakantie, ze hebben zoveel verschillende dingen gedaan en hiervan genoten. wat kan je hier dankbaar voor zijn als ouders. Je probeert wat dingen te regelen, er loopt veel anders, maar toch ook weer goed. Daar heeft onze lieve Heer goed mee geholpen.
Met mij gaat het nog steeds stapjes vooruit, wat minder, even stilstaan en weer vooruit. Maar wanneer ik terugkijk gaat het nu geweldig. Kom en zie zou ik zo zeggen.
Maar lekkere dagen gehad met een barbecue bij Bianca en Erik op de koop toe. Gezellig, heerlijk, maar wat was ik moe. Dat heb ik nogwel geregeld, dan gaat het bijna de hele dag goed en dan is ineens de koek op. En dan ben ik zo moehohoe, en dan komen de tranen zo makkelijk. Dat is zo balen.
Vandaag in het ziekenhuis geweest. Weer met Els, ze vind het blijkbaar nog steeds leuk. Verteld wel zo tegen de arts dat ik nogal kritische zaken over haar op internet zet. en gelijk daarna neemt ze me op de korrel met een opmerking of die korrectie aan mijn LUIE ogen vroeger echt het enigste was?? Tjonge jonge Els, jij weet ook iemand goed tuk te nemen. Heb je je echt weer aangeboden om weer mee tegaan? Overleven we dit nog wel.
Maar een lang gesprek gehad met een ars over de Trial met de medicijnen over het beschermen van de slijmvliezen. Ik ga meedoen en hoop dat ik het echte medicijn zal krijgen en niet een nep medicijn. Bij andere soorten kanker is dit medicijn al getest met de schema’s van chemo. Hierbij wordt het al standaard gegeven. Bij de ziekte van Kahler, wat ik dus heb, zijn ze nu dus bezig om te kijken hoe het in het schema van de chemo ingepast gaat worden. Schema’s van chemotherapie zijjn bij de verschillende soorten bloedkanker erg verschillend.
Maar het meedoen kost wel extra tijd en aanwezigheid in het ziekenhuis. Volgende week dinsdag moet ik dus weer daar komen. Bloedprikken en nakijken. Dit kon niet deze week want in het schema staat dat het volgende week moet. Dit schema is Europees, dus in heel europa doen ze het zo zodat de onderzoeksresultaten goed beoordeeld kunnen worden. Bla bla bla
Gisteren ook nog een bekende gesproken die ook kanker heeft. We blijken allebei last te hebben van concentratie probleempjes. Dit uit zich in het vergeten van zaken. Lastig hoor. Eerst had ik dit niet in de gaten, maar als ik niet op de kalender kijk vergeet ik afspraken. of kom op de verkeerde tijd ofzo. Ik ben soms kwijt wat er gezegd is, soms kan ik me nogwel herinneren dat er iets over gezegd is maar niet meer wat. Andere keren kan ik me niet herinneren het eerder gehoord te hebben, terwijl ze me zeggen dat ik het moet weten omdat het me gezegd is. daarom is dit dagboek fijn want dan heb ik iets in mijn externe geheugen staan.
Maar voor morgen weet ik het, we gaan naar Pauline. Er is daar een verjaardag te vieren en daar hebben we allemaal zin in.
Morgen is trouwen ook de dag dat Relinde weer een beugel krijg en dat is nu zoiets dat ik zou vergeten. Gelukkig is Relinde er ook nog.
En misschien nog even de stad in om de laatste schooldingen te kopen. Als dat lukt met Relinde en haar beugel.
En wat was het lekker weer vandaag. Lekker bij de beestjes gezeten. Pooltje het konijn in de tuin rond laten lopen, vond hij erg leuk volgens mij. Boy de cavia rende piepend heen en weer van hok naar ren en weer terug, z’n maatje zat aan de verkeerde kant van het hek.
Maar gegroet en aangezien er vast weer wat mensen terug zijn van vakantie verwacht ik weereens wat mailtjes.
Doei
Ineke en fam
