Ineke Jongejan

Jezus Leeft

Dagboek

Ze zijn terug

23 augustus 2007

Ze zijn terug, Zo onze kinderloze dagen zijn weer voorbij, ze liggen weer boven in bed

Zo onze kinderloze dagen zijn weer voorbij, ze liggen weer boven in bed. En het lekkere is, ze hebben heerlijke dagen gehad bij Ria. Ria onze dank voor deze ontspannen dagen voor onze kinderen is groot. Wel veel regen maar toch lekker eruit geweest. En nu moeten we morgen naar de tandarts, wat een afknapper zou je denken. Maar er gaat een vriendinnetje mee van Relinde en daarna gaan we nog naar de groothandel want daar hebben ze tassen in de aanbieding die ze precies nodig heeft. Misschien nog even de stad in want Roel wil zo graag naar de speelgoedwinkel zijn verjaardagsgeld uitgeven. Maar om 5 uur zijn we terug in Tiel want Relinde gaat een vriendin. Die is jarig en ze gaan gourmetten. Volgens mij durven ze het niet aan om te gaan babecuen! Gourmetten doe je toch niet in de zomer!

Roel heeft zich bij Ria op de camping zich uitstekend vermaakt met Jardi. Ze waren echte maatjes samen. Wat ik begreep soms ook ontdeugend.Maar toch doen ze daar vreemde dingen op die camping hoor, zoals stofzuigen om 5 uur ’s nachts. En dat alles om een reuze spin te verdelgen, het arme beestje had geen enkele kans.
Maar het slapen in de kleine tent is niet gelukt. De eerste avond spoelden ze hier al uit en werden liefdevol opgenomen in de caravan.

Maandag zijn Nico en ik lekker gaan winkelen in Nijmegen, wat spullen voor Nico gekocht. Uitgebreid koffie gedronken en later uit eten gegaan. Tot slot het laat gemaakt bij Gerard en Mia.
Hierdoor werden we de volgende ochtend pas om half 12 wakker en liep ons voorgenomen plan voor die dag in de soep. Toen maar lekker thuisgebleven en gekletst en ik heb een wandeling met Nico gemaakt. En het ging toch goed, een groot rondje en wel met krukken gelopen maar de hele tijd in een redelijk tempo. Heerlijk, ik weet het nu zeker, ik ga weer goed kunnen lopen. God zij dank. Dus ’s avonds op bezoek bij Gert en Marjan gelopen vanui de auto zonder krukken en goed rechtop.

Voor de woensdag had ik een lijstje gemaakt met zaken die ik zou doen, niet gedaan dus en ik weet niet meer waarom. Hebben andere mensen dat nu ook? Maar als excuus ik heb wel gekookt, samen met Danielle een portie hiervan bij Helen gebracht.
Nou, nu weet ik weer waarom ik niets gedaan heb, het ging niet zo lekker omdat ik gister te veel heb gedaan. Pech gehad, maar dat gaat weer oven en dagen zoals gisteren worden mijn toekomst en nog veel beter.

Vanmorgen was ik dus vroeg opgestaan de hulp zou komen. Tja dat dacht ik dan, niemand gezien, dus zelf maar begonnen. Maar na het water geven van de plantje en wat soppen was de tijd en energie op. Even een kwartiertje rusten want op naar de fysio.Daarna weer even rusten en eten en weer samen met Danielle naar Arnhem op bezoek bij Gerda. Hier was Anita ook en leek het wel een reunie. Maar het was gezellig. Op de terugweg nog even een klein ommetje lang Maike en op naar tiel want de kinderen zouden thuiskomen.

In het begin toen mijn verhaal begon wist ik nog niet dat het een soort dagboek zou worden. Het was bedoeld om belangstellenden te informeren wat er gebeurde, maar er gebeurde elke dag wel iets. Tegenwoordig schrijf ik ook voor mezelf om een beetje vast te houden wat er in deze tijd van mijn en ons leven speeld. Wieweet lees ik het nog eens na. Maar wat ik wel weet en ervaren heb is dat god er is in mijn leven en ik veel hulp van hem krijg om te leven zoals ik leef.

Gods zegene u
Veel liefs
Ineke