De dagen vliegen hier weer voorbij, De dagen vliegen hier weer voorbij

De dagen vliegen hier weer voorbij, en eigenlijk als ik het niet opschrijf heb ik geen idee wat ik heb gedaan. Ik geloof niet zo veel dan. O ja toch, zaterdag zijn Nico en ik een tijdje op pad geweest. We hadden een aanbod gekregen van de dealer om de auto in te ruilen tegen een scherpe prijs. Ja ja, maar we hebben eerst eens geinformeerd bij andere garage’s van andere merken om te kijken wat voor kleine auto’s ze daar hadden en wat de prijs was. Maar bij die andere auto’s zaten de stoelen niet zo lekker als bij mijn eigen kleine blauwtje. En dat punt telt ook weer mee, zeker nu met mijn rug. Tot slot maar bij de eigen dealer langs en tja die had weer zo’n leuk blauw autootje staan, en de inruilprijs werd meer. Dus rijd ik binnenkort weer in een nieuw blauwtje. Het zal niet veel mensen opvallen want hij is zo’n beetje hetzelfde, maar ik weet het.
Maar na dit gebeuren was ik doodmoe kan ik zeggen.

Verder is er het weekend niet zoveel gebeurd. Ik probeer alleen samen met Relinde en manier te zoeken waarbij de franse woordjes wat langer in haar hoofd blijven zitten. Ik ga haar zo weer overhoren.
Dus dat is nu gebeurd en hoera het ging beter, ze heeft alle woordjes goed geschreven. Ze heeft ze daarvoor op de computer geoefend en dat heeft gewerkt. Ze gaat nu helemaal blij naar bed. Gelukkig want daarvoor was het even niet gezellig met dat overhoren.
Maar ze heeft nog tot donderdag en dit waren de woordjes uit 1 hoofdstuk, en ze moet ze van 3 hoofdstukken kennen. Maar er is nu een plan van aanpak.

De kinderen voelen zich ook erg gegroeid dit weekend, want ze zijn inderdaad gemeten door Nico en beiden gegroeid. Maar ze hebben eindelijk ook allebei een girorekening en daat groei je ook van.

Vrijdag was ik ook weer voor het eerst bij de fysiotherapeut en ik merkte gelijk daarna dat het beter ging. Ik weet het ik moet thuis meer oefenen.

Maar de groetjes en Gods zegen
Ineke