Goede berichten uit ziekenhuis, Goede berichten uit ziekenhuis
Vandaag alweer vroeg op vanwege kramp in de voeten en kuiten. Ik moest Nico 2 x wakker maken om mijn tenen recht te duwen. Laat me eens raden…………………bijwerking van predenison. Gelukkig ging het over na een poosje lopen.
De controle in het ziekenhuis was eigenlijk prima. Hb nog niet gestegen maar ze zag dat er veel jonge cellen groeiden. Dat word een topper de volgende controle. De andere belangrijke bloeduitslagen zagen er weer beter uit als de laatste keer. De prednison word weer iets afgebouwd. Ik mag zelfs op rustige tijden de winkels in, nu nog de energie. Ook al heb ik wel het idee dat dat ook toeneemt. Maar mijn rug is toch nog wel snel moe.
Anita ging vandaag met me mee en we zouden ook bij mijn vader langsgaan na de controle. Maar na overleg was het veel handiger om voor de controle langs te gaan in het Canisiusziekenhuis. Dat is prima uitgewerkt en ik was blij mijn vader te zien. Hij zag er goed uit en kletste honderduit (zoals gewoonlijk).
Morgen heeft hij nog een onderzoek onder narcose en vrijdag mag hij waarschijnlijk weer naar huis. Gelukkig maar, al heeft hij het op dit moment erg gezellig op die vrouwenzaal.
Ik heb het er met mijn arts niet over gehad dat ik dit bezoek gedaan had, ik kan me voorstellen dat ze het niet verstandig vind..tjaaaaaaaa. Verstand………
Vanmiddag waren we weer op tijd thuis, geen file’s gehad en geen parkeerproblemen. Heerlijk.
Omdat er sneeuw lag heb ik vanmorgen nog wat vetbolletjes voor de vogels neergelegd en daar was het vanmiddag druk, leuk om te zien. En de narcissen bloeien in de tuin.
Kortom het was een dag om dankbaar te zijn en dat ben ik ook.
En gods zegen weer voor de lezer. Zomaar..
Ineke
