goede en minder goede berichten, tja, zo gaat dat

Tja, de ene dag heb je allemaal goede berichten en dan gaat het weer een beetje mis. Maar toch begin ik maar met een goed bericht. Ik voel me steeds beter. De bijwerkingen van de medicijnen worden minder. Waarschijnlijk doordat de medicijnen ook minder worden. Dus dat is erg aangenaam, meer spierkracht en energie.

En nu komt het vervelende, ik had gisterochtend ineens vlekjes op mijn hand. En ik moet oppassen met vlekjes want dat kan wijzen op het sterker worden van en  een omgekeerde afstoting. De dermatoloog in het ziekenhuis heeft even gekeken en hij vond het er niet verontrustend uitzien. Dus heb ik geen actie naar het Radboud ondernomen. Maar ’s middags begon mijn mond ook iets dikker te worden. Dus na de fysiotherapie maar eens gebeld.  Om 17.00 lieten ze weten dat ik toch even naar de spoedeisende hulp moest komen in Nijmegen om het te laten zien. Nou eerst nog gegeten en een plan van aanpak gemaakt. Nico was niet thuis en zou met Jan naar en concert gaan van Harry Sacksioni, dat moest gewoon doorgaan.  Anita die at toch al bij ons en zou kunnen rijden, Marjolein van de overkant kon de kinderen opvangen. Dat was snel geregeld allemaal. Toch wat spullen gepakt voor een eventuele opname, je kunt nooit weten (dit wil ik niet weten ook).

Om 19.00 waren we er en dan begint het wachten, een onderzoekje, gesprek, foto, ECG, beoordeling. Om 22.00 mocht ik weer naar huis. Maar helaas was toch niet alles in orde en moest ik vandaag weer terugkomen voor herbeoordeling van bepaalde zaken.

Vanmorgen moest ik eerst naar de GGD ivm met de aanvraag van een nieuwe invalideparkeerkaart.  Een arts moet dan beoordelen of je er eigenlijk slecht genoeg voor bent. Volgens de kriteria ben ik al weer te goed, maar gezien de situatie in deze behandeling en dat ik nog veel naar ziekenhuizen moet en de situatie niet stabiel is kom ik er mischien toch voor in aanmerking. We zien wel

Vanmiddag weer naar het ziekenhuis voor de derde keer deze week met Anita. Het kostte weer een paar uurtjes maar toen mocht ik weer naar huis. De bloeduitslagen waren verbeterd, de vlekjes moet ik verder in de gaten houden en de medicijnen zijn iets aangepast.

De kinderen gingen vannavond allebei weg. Roel zwemmen met een vriendinnetje en Relinde naar een praise  avond. Helen had bij onsgegeten en bleef gezellig nog en poosje plakken tot haar been te veel klachten begon te geven en ze helaas moest afhaken.

Ander goed nieuws is dat mijn vader weer thuis is, we hebben alweer telefonisch contact gehad en het  gaat goed. Morgen komt er een vriendin bij hem die hem even met de huishouding helpt. Dan zit hij er ook weer gezellig en schoontjes bij. Gelukkig zit deze periode er weer op.

Verder niets te melden geloof ik en het is onderhand weer mogen dus ik stop snel.

Een zegenrijk weekend.

Liefs van Ineke en familie