Vroege belevenissen, Vroege belevenissen
Zaterdag waren Relinde en ik al vroeg op, om half 7.
We werden in een supermarkt in Druten verwacht om kwart voor acht. En het was hartstikke mistig onderweg, zeker bij de brug over de Waal, maar we waren op tijd. Eigenlijk nog te vroeg zelfs, we waren als eerste.
En wat moesten wij dan wel op dat tijdstip daar vraag je je misschien af? Nou, bij die nieuwe auto die we gekocht hadden kreeg je een kadootje en dat was 1 minuut gratis winkelen in een supermarkt in Druten. We hoorden dat pas weken nadat we de auto hadden.
Maar ja, ik ben tegenwoordig wel sneller met lopen, en zeker achter een winkelwagen. Maar de rest van de bewegingen die gemaakt moeten worden tijdens winkelen gaat minder snel. en een bocht nemen met een wagentje kost me veel kracht. Dus ik ga dat niet doen, alles moet dan heel snel en stel je voor dat ik iets verkeerd doen. Dat is het niet waard. Nico wilde ook niet, die ging liever klussen. Maar Relinde wilde maar wat graag, leek haar wel stoer.
Dus vrijdags na school hebben we een winkelverkenning gedaan en gekeken hoe ze het beste kon lopen en wat ze zou kunnen pakken. Wat ons wel leuk leek is dat ze zou proberen de vleeswaren te bereiken en 2 gourmetpakketten zou pakken. Het plan was om met de kerst te gourmetten, dus dat zou leuk zijn. Wel 1 uur in die winkel rondgelopen, en iedere keer maar een aardbeitje proeven als we daar langs kwamen. Ze zullen wel gedacht hebben daar. Maar ja, Relinde vond het allemaal wel spannend.
Maar die zaterdag morgen waren er dus 4 mensen die mochten lopen. Relinde was als 2e aan de beurt en ze was best wel zenuwachtig. Ze had speciaal haar sportkleren en schoenen aangetrokken om zich nakkelijk te kunnen bewegen en niet uit te glijden. Ze deed het prima, geweldig zelfs en had de hoogste waarde in haar karretje. Meer als 100 euro, en onder andere 2 goutmetpakketten. De kip die ze ook te pakken had bleek een kalkoen te zijn. Nooit geweten dat die zo duur zijn.
Maar gelachen hebben we wel en natuurlijk gaan we gourmetten. Zelfs voor de sausjes had ze gezorgd.
Zondag heb ik ipv naar de kerk te gaan lekker uitgeslapen.
Maandag 3 uur met Roel in de stad gelopen op zoek naar nieuwe schoenen. Ik moest hem elke winkel inpraten, daar schoenen laten bekijken en passen. En er waren er niet zoveel meer in zijn maat,of ze zaten niet lekker of ze zagen er niet leuk uit, dus puntje bij paaltje kwamen we ook nog zonder schoenen thuis. En om Roel nog een keer de stad in te krijgen, ojee……………. dat word een klus.
Vrijwilligers?????????????
En nu is mijn vader hier om samen met ons kerst te vieren. Hij blijft tot 2e kerstdag, dan gaan we toch naar Nijmegen voor het Jongejannen kerstdiner.
Wij zij zoals gewoonlijk weer laat met onze kerstkaartjes en hebben er helaas veel vergeten dus doen we het maar zo,
Onze wens voor deze dagen en 2008
Vriendekijkheid, geluk, hoop, liefde en gezondheid.
Er dansen onzichtbare lichtjes tussen de mensen door
Het zijn vriendelijkheid, aandacht, geluk, hoop en liefde.
Als ze konden praten, zou een gesprek ongeveer zo klinken.
De liefde zegt: “Wie ziet mij nog, behalve met kerst als de
mensen even bij me stilstaan?”
Het geluk antwoordt: “Nou, ik word ruimschoots gevraagd.
Iedereen wil mij, maar ik laat mij niet pakken. Geluk moet je geven”.
De hoop reageert: “Ik kom pas aan bod als mensen geen andere uitweg meer zien”.
De aandacht fluistert: “Het lijkt wel of de aandacht voor anderen niet meer mag.
Ik ben er altijd, maar ik voel me soms zo klein”.
De vriendelijkheid glimlacht: “Laten we onze krachten bundelen
en de mensen laten zien dat alles veel mooier wordt als ze ons toelaten”.
Voor iedereen die deze lichtjes voelt: Geef ze door aan anderen!
(Helmi bedankt voor deze tekst)