Een teleurstelling en 3 feestjes, Een teleurstelling en 3 feestjes
Gisteren een teleurstellend telefoontje van Het ziekenhuis gehad. De opname is later, waarschijnlijk wordt het de 17e januari. Is voor Relinde een hele teleurstelling ivm haar verjaardag in februari, zij hoopte dat ik dan thuis en weer wat opgeknapt zou zijn. En de tijd om dit te realiseren wordt zo krapper.
Wel visite gehad van mijn hoofd op mijn werk en een collega. Ze kwamen eens langs om mijn kerstpakket te brengen en natuurlijk ook te bemoedigen. Gezellig hoor.
Verder voor het eerst buiten Tiel autogereden. Als neefje Koen 4 jaar wordt is dit wel zo belangrijk om mee te vieren. Oftewel, als er een feestje is dan zijn wij van de partij.
Daarna moesten we volgens afspraak Relinde om half 4 ophalen van het station en naar muziekles brengen dacht ik, maar…..dat was verkeerd gedacht. We hadden haar in Culemborg moeten ophalen. Dat ik verkeerd was kwam omdat we dat vorige week zo hadden afgesproken, in Culemborg ophalen dus, maar op het laatst veranderde dat (voor deze keer) in ophalen bij het station. Tja en zo liep het weer anders deze week. Maar nu was ze net zo snel in Tiel als ik heen en weer zou kunnen rijden, dus kwam ze toch met de trein en kon nog 20 minuten van de muziekles meemaken.
In die 20 minuten ben ik snel even bij de Aldi wat boodschappen wezen doen, die we thuis als een speer weer uitgeladen hebben want we moesten weer naar de verjaardag van Leroy.(ffestjes slaan wij niet over )
Daar aten we lekker mee want om 19.00 moesten we alweer in de kerk zitten om naar de kerstmusical van Roels school te kijken. (ook een feestje) Veel bekenden gesproken. Iedereen vind dat ik er zo goed uitzie. Ik voel me ook goed hoor, maar zag ik er eerst dan zo slecht uit?? En het gaat ook wel erg goed gelukkig maar nu was ik best moe. Ik had geen krukken meegnomen. waarom??? Och, misschien toch ijdelheid. Op de weg van het parkeerterrein naar de kerk leunde ik gewoon een beetje op de kinderen, terwijl het voor iedereen leek dat we hand in hand liepen.En in de kerk kon je zitten. Dus waarom dat gesjouw met krukken?? Maar rechtop blijven staan zonder steuntje tijdens al die kletspraatjes was op het laatst toch wel een klus.
Om half 9 waren we weer thuis. Nico was daar ook inmiddels. Hij had maar wat langer gewerkt omdat er 17 km file stond op de weg naar huis.
Een gezellige maar drukke dag. God wat heerlijk dat dat allemaal zo weer kan.
Ineke
