Deze week, Nou had ikzelf het idee dat het de 17e was maar het is alweer een dag verder zie

Nou had ik zelf het idee dat het de 17e was maar het is alweer een dag verder zie ik.
Ik heb rustige dagen gehad waarin de gewone dingen steeds meer hun draai vinden. Energie heb ik wel meer maar nog niet genoeg voor en hele dag. Het is nog steeds wat doen, een poosje zitten en zo gaat de dag voorbij.

Wat vervelend en jammer is dat ik verkouden ben geworden. Zo’n vervelende met slijm in de longen en waarbij je zo moet hoesten. En dat hoesten is zo naar. Ten eerste mijn borstbeen gaat er zeer van doen, en ten tweede van zo’n flinke hoestbui word ik misselijk en als ik misselijk ben moet ik……juist dat.
Wat wel lekker gaat is de fysiotherapie, de oefeningen waraan ik eerst niet eens aan kon denken, gaan nu wel. Ook thuis merk ik dat het makkelijker gaat met bewegen en dingen doen. Ik geloof nu dat ik me bennenkort weer gewoon kan omdraaien in bed zonder eerst rechtop te moeten gaan zitten en zonder te kreunen steunen. Is ook fijn voor Nico want hij wordt er vaak wakker van. Zeker nu het kouder word want als ik ga zitten neem ik veel dekbed van hem af. De ziel.

Relinde groeit wat af en klaagt maar dat alle t-schirts, truien, vestjes en hemden te kort zijn. Volgens mij zijn juist de broeken te laag tegenwoordig, maar ja dat moet nu juist weer, dat is de mode. Zucht..
Volgens mij kan ik me zo’n discussie van vroeger tussen mijn moeder en mij ook herinneren. En wat hebben we er van geleerd???
Maar ik had van de week haar mentrix aan de telefoon en die was goed te spreken over hoe Relinde het op school doet. Dat was harstikke leuk om te horen.

Verder staat er deze week niets gepland, volgende week van alles. Dus ik ga deze week gewoon lekker rustig mijn activiteiten weer uitbreiden. Eigenlijk hoop ik ook dat ik weer wat verder kan gaan autorijden.

Maar wat toch steeds ook nu mijn krachtbron blijft is mijn vertrouwen in God. Dat hij mij zal sterken in mijn zwakheid. Dat ik bij hem mag komen, hoe vermoeid ik ook ben en onder welke last ik ook gebukt ga, want hij zal me rust geven.

Ik wens een ieder die rust toe
Liefs Ineke en Nico