Een datum en een baby, Een dag in het ziekenhuis

Vandaag weer een drukke dag gehad. Maar wel een leuke.
Ik moest dus naar het ziekenhuis voor controle en Janet ging mee als begeleider. IK zou haar bij de bandenservice ophalen, en natuurlijk kon ik het niet in 1 keer vinden, waardoor we aan de late kant waren. Maar toch kwamen we maar 5 minuutjes te laat.

Na het bloed prikken kon ik gelijk mee met de dokter. En die had groot nieuws, de datum voor de tweede stamceldonatie is bekend. Ik word opgenomen op 9 januari. Dus met de feestdagen nog thuis en voor Relinde’s verjaardag weer thuis.
Op de bloeddruk na, die wat hoog blijft en de nierfunctie die wat verslechterd lijkt ten opzichte van de vorige keer gaat het prima met me. Er is iets veranderd aan de medicijnen en ik moet veel gaan drinken en dan hoopt ze dat alles de volgende keer weer in orde is.

Maar het is wel weer spannend hoor hoe het deze keer gaat verlopen. Over 2 weken zijn er verschillende gesprekken waar Nico en Pauline ook bijzijn. En dan moet er weer van alles gepland worden. Want Pauline en ik moeten allebei door een molen van onderzoeken heen voordat het zover is.
Bij mij willen ze ook nog speciale cellen afnemen, dendrietische cellen. Dat is weer het nieuwste van het nieuwste. Het afnemen gaat in ieder geval hetzelfde als van de stamcellen. Misschien kunnen Pauline en ik wel tegelijk daarvoor komen, zou gezellig zijn.

Na het doktersgebeuren kwamen de gezellige zaken aan de beurd. Eerst even langs de afdeling, kort kletsen en door Nico gebakken cake’s afgegeven. Als je een jaar in de ziektewet zit moet je trakteren lijkt me.
Maar het allerleukste kwam hierna. De kraamafdeling. We mochten zo doorlopen naar Esther, en ze was er niet. Jongens dat was boffen, dan was ze op de kinderIC bij de baby. Doordat zij daar was mochten wij daar ook naar toe, jippie. En daar lag ze dan te stralen en dat kleine ventje in de couveuze. Maar dat jochie zag er prima uit. Goed in verhoudingen, klein maar wel stevig. Prachtig van kleur. Zijn snoetje konden we niet helemaal goed zien omdat hij nogal iets groots voor zijn neus had, hij kreeg nog een beetje extra lucht toegediend. Maar wat we wel zagen zag er goed uit, een kereltje om trots op te zijn.
Wat een zegen en wat ben ik blij dat het hem nu goed gaat. God zij dank.

Weer thuisgekomen een poosje uitgepuft. Relinde kwam om kwart over drie thuis en moest 10 minuten later al op muziekles zijn. En ze was zo moe van school en gym. Dus maar met de auto weggebracht. En hierna door naar de garage om de auto om te wisselen. Die andere auto rijdt prima maar alles lijkt een beetje hoger te zitten, en ik dus lager. Relinde vroeg zich ook al af hoe die auto nu reed toen ze hem aan zag komen, bemoedigend. Misschien ga ik toch maar op een kussen zitten.

Gegroet Ineke