Een jaar geleden, bla bla bla

Een jaar geleden was ik bezig met de eerste behandeling, en nu heb ik eigenlijk de laatste grote toestand gehad. Heerlijk idee allemaal.

Maar toch valt het de laatste tijd zo tegen. Ik verwachte op te knappen na de laatste opname en de laatste 2 weken ben ik alleen maar achteruit gegaan. Veel vermoeider en al die bijwerkingen. Nee eerlijk gezegd valt het me zwaar. Ik wordt hier huilerig van en kan niet zoveel hebben als eerst. Ik krijg er genoeg van om geduld te hebben en om me niet lekker te voelen. Maar een troost, het ergste medicijn is gestopt en zal binnenkort uitgewerkt zijn. Dan gaat het weer beter met me, hoop ik.

Morgen ga ik met Nico naar het ziekenhuis voor een extra bloedcontrole, want die waren de vorige keer niet helemaal goed. Wel weer eens gezellig op stap met m’n mannetje. De laatste weken zijn zo druk voor hem geweest en kunnen we even bijkletsen. Ik merk dat ik ernaar uitkijk. Vanavond  is hij naar de muziekavond van de kerk. Maar dit is de eerste keer sinds december dat dit weer kan. Hij had er zo’n zin in.

Vanmorgen nog een blokje omgelopen hier in ons buurtje. Ik merk dat het goed is om te doen, maar ik kom er weinig aan toe. Dan weer te moe, dan het weer en dan heb ik ook nog andere smoesjes. Oké ik weet het een dagelijks wandelingetje met krukken buiten is een must. Dus…..ga ik wandelen!!!!!!!!!

Ik wil iedereen een zegen meegeven en tot de volgende keer

Ineke