weereens Radboud, nu snap ik het

Weereens in het Radboud geweest gisteren. En er is weer wat duidelijk geworden. Zoals gewoonlijk gaat het de laatste tijd over medicijnen. En de bijwerkingen hiervan. tjonge dat is me toch telkens wat. Ik ben dan wel verpleegkundige maar deze medicijnen worden niet zo vaak bij kinderen gegeven op de afdeling waar ik werk. Maar ik heb het te doen met de kinderen die ze wel krijgen. Wat een zooi……

Maar ik begrijp nu tenminste waarom het me eigenlijk steeds slechter gaat de laatste tijd. De neoral, die nu gestopt is maar nog lang niet weg uit mijn lijf heeft de bloedaanmaak aangetast. Mijn HB is flink gezakt. Zou bijna een bloedtransfusie nodig hebben volgens de arts maar daar had ik zelf nog niet zo’n zin in. Misschien is het dinsdag als ik weer naar het ziekenhuis moet wel weer iets gestegen. En anders zien we dan wel. Maar dat verklaart in ieder geval mijn moezijn. De arts dacht dat de ondegrens nu wel bereikt was en de opbouw er weer zit aan te komen.

Een ander iets is dat de prednison blijkbaar spieren afbreekt als je dat wat langer in hoge dosering moet gebruiken. Volgens de arts is hier niet tegenop te trainen. Maar dit verklaart weer waarom het lopen en vooral traplopen steeds moeilijker gaat. Dit zal weer verbeteren als die medicijnen gestopt worden, maar dat  afbouwen gaat maar heel langzaam.

Verder dacht ik dat ik de neoral kreeg  zodat ik de cellen van mijn zusje niet zou afstoten, maar deze kreeg ik juist om de omgekeerde afstoting ( graft versus host) tegen te gaan. Dus de cellen van mijn zusje tot rust te houden. En daar krijg ik nu de prednison voor in de plaats. En de lichttherapie om de huidproblemen door deze omgekerde afstoting die er is onder controle te houden.

Vandaag was ik met Nico op stap. Lekker bij kunnen kletsen in de auto en tijdens het wachten. De laatste weken thuis was hij zoveel weg dat we daar niet aan togekomen waren. Nog even bij Elianie langs geweest. O wat is ons kleine nichtje een schatje geworden, eem plaatje van een kind. En dan hebben ze nofg die lekkere ondeugd van een Steve. Ik hoop ze snel weer te zien.

Weet je wat ook leuk is, het is bij het Radboud altijd druk met parkeren. Zo ook deze week, eerst met Jnet en nu met Nico. Maar precies voor de ingang waar we moesten zijn kwam e net een plekje vrij. Dan vol je je echt een koningskind hoor.

Een fijn gezegend weekend gewenst.

En kijk eens op de site van www.willemdevink.nl is de moeite waard.

Ineke