Thuis, Tja en dan ben je weer thuis hé. Ik weet nu tenminste hoe een vaatdoek zch voelt

Tja, en dan ben je weer thuis hé. Ik weet nu tenminste hoe een vaatdoek zich voelt.
Zo voelde ik me gisteren tenminste. Vannacht wel lekker in m’n eigen bed gelegen maar niet zo goed geslapen. Pas tegen de morgen een poosje geslapen, dat moet wel want ineens was Nico weg en later was het weer licht buiten. Met Roel nog heerlijk gelegen en zijn fotoalbums bekeken en doorgesproken. Waar zo’n jochie ineens die behoefte vandaan haalt? Maar trouwens doordat Christa kwam vandaag kregen we ook nog een ontbijtje op bed. In het ziekenhuis kwam ik voor de maaltijden het bed uit en nu krijg ik het op bed. Maar morgen komt ze het vast niet weer doen. Jammer….

Maar rond een uur of 10 doezelde ik weer weg en ging Roel lekker spelen. Om 11 uur was ik eruit, en na een korte douche weer helemaal wakker. Niet fit hoor, tjonge dat valt toch tegen. Ik dacht in het ziekenhuis echt dat ik fitter was en mijn rug zich best wel goed had gehouden. Hier valt het allemaal een stuk tegen en mijn rug voelt moe en zwaar.
Vanmorgen even naar de tv gekeken en toen Roel naar school ging vanmiddag ging ik naar bed. Lekker geslapen tot mijn overbuurman stilletjes door de achterdeur de boodschappen kwam brengen en uitpakken. Wat een service weer. Later die middag kwam Anton, Nico’s broer nog langs. Was heel gezellig maar toen hij wegging was ik alweer moe. Alleen maar gekletst. En ondertussen glad vergeten dat Roel naar korfbal moest en dat we vroeg hadden moeten eten. Maar met een boterham in de buik lukt sporten ook wel, gelukkig. Ik heb nog aardappels geschild en de bloemkool in de pas gedaan en daar was Nico alweer die het verder kon doen. Vlug even het bed in. Handig zo’n bed in de kamer.
Zo en lekker gegeten, veel lekkerder dan in het ziekenhuis.

En nu ligt Roel in bed, Nico is naar de muziekavond en Relinde is nog steeds op haar logeer adres. Gezien al het huiswerk en haar rust leek het ons beter om haar deze week daar te laten. Maar het is wel stilletjes in huis zonder haar.

Maar lieve mensen bedankt voor alle post, mailtjes en telefoontjes in de tijd dat ik opgenomen was.
En al is alles ook goed verlopen wat ben ik blij om weer rustig hier te zijn.

De groetjes en Gods zegen
Ineke en fam