Maandag 24 september is de dag van…, Maandag 24 september is de dag van de transplantatie.

Maandag 24 september is de dag van de transplantatie. Vreemd om te bedenken dat mijn beenmerg nu dood is. En natuurlijk gelijk deze ziekte een geweldige klap is toegebracht, en daar gaat het om.
Maar zonder beenmerg is niet te overleven, dus ben ik heel blij met die transplantatie. Toch wonderlijk dat die cellen die ze in de bloedbaan laten lopen hun weg vinden naar de beenmergholte en daar uitgroeien tot volwaardig beenmerg. Het duurt minstens 10 dagen voordat ze zo gegroeid zijn dat ze de bloedwaarden weer laten stijgen. Tot ze boven een bepaalde waarde uitkomen blijf ik in isolatie. Dit ter bescherming van mijn lichaam zonder enige afweer tegen infecties. Typisch, vanaf vandaag kan ik weer alle kinderziektes krijgen, waterpokken, mazelen, rode hond. Lekker dus!!!
En net als een baby krijg ik alle inentingen van de DKTP volgend jaar weer ingespoten. Er was ooit een tijd dat ik prikken die mijn kant opkwamen erg onplezierig vond maar daar ben ik nu wel overheen.

En hoe is het in isolatie. Nou geen was, stofzuigen, boodschappen doen, bedden opmaken. Daar lijkt wel overheen te komen zou je denken. Maar het is alleen op een kamer zitten, niet even bij iemand langs om te kletsen, even een stukje buiten lopen, geen raam waar je even uit kunt gaan hangen. Alleen deze kamer en de sluis ervoor waar de WC en douche zijn, verpleging die alleen naar binnen komt als ze wat bij je moeten doen. Het dagelijkse rondje van de arts, en dan natuurlijk bezoek waar ik naar uitkijk.
Zeker vandaag ivm die transplantatie. Gelukkig komen Nico en Anny, het lijkt mij fijner ook om dit niet alleen te doorstaan.
En verder heb ik net al verschillende telefoontjes gehad wat erg gezellig was en ook nog een SMS bericht, ook leuk.
Er gebeurd vandaag gelukkig meer als gisteren en de man in de kamer hiernaast met wie ik de sluis deel is ook weer terug van weekend. Nu is het iets minder stil. Eigenlijk vind ik het niet zo fijn om overdag de gebeurtenissen bij te houden. Het hoort bij avond, kinderen naar bed, even een spelletje doen en daarbij even overpeinzen over de dag. In het licht van de dag is het veel zakelijker.
Wat doe ik met deze wetenschap? Niet dit meegeven aan Nico, Vanavond maar eens verder naar kijken.

Tja en nu is het avond, net een uur met Danielle aan de telefoon gelegen (ik lag in bed). Maar ik heb niet aan de tijd gedacht en misschien hebben de kinderen proberen te bellen, dus niet want ik heb nog even gebeld.

De transplantatie ging goed, stelt eigenlijk niet zo veel voor. 2 zakjes met rozig spul laten ze er in snelle vaart inlopen. En ik kreeg een raar gevoel in mijn keel en werd even later nogal misselijk. Maar toen het erin zat was het over. Het duurde hooguit 20 minuten. Dus er zit weer leven in mijn botten. Hoera.
Maar toen zei de verpleegkundige dat ik moeilijke dagen tegemoet ging, met een lichamelijke en geestelijk dip.
Oeps….dat lichamelijke had ik verwacht, maar geestelijk. Daar heb ik me niet zo mee bezig gehouden. Maar ik heb Jezus en mensen die voor mij bidden. Dat zal zeker zijn uitwerking hebben.
Het eten hier gaat wel, alleen de porties groente vond ik wat klein. Maar je kon 2 porties bestellen wat ik dus deed. Tja en nu door de chemo en dat stamcel gedoe zit ik na een paar happen al vol. Goed voor de lijn zullen jullie wel denken, want slanker ben ik er niet op geworden. Maar ook weer zoiets, nu word ik daar 2 keer per dag mee geconfronteerd. Moet dus 2 keer per dag die weegschaal op. Gênant!!!!

Morgen staat er niets bijzonders op het programma, die dagen daarna trouwens ook niet. Afwachten en hopen dat er mensen zijn die me afleiden met telefoon, bezoek of post/mail.
Dit was natuurlijk een oproep.

Maar vanuit hier de groeten en Gods zegen voor jullie
Ineke