Het is eigen schandelijk, Het is eigen schandelijk

Het is eigen schandelijk maar ik ben dus al sinds dinsdag thuis en heb nog geen letter geschreven hierover in het dagboek.

Het is natuurlijk weer lekker om thuis te zijn. Wat jammer is dat ik iedere keer weer een stuk energie en opgebouwde kracht weer inlever. Aan de andere kant was ik de dag dat ik opgenomen werd helemaal niet fit. Ik was harstikke beroerd en had zo’n pijn in mijn buik en rug dat ik geen kant opkon. Wat voelde ik me ellendig toen ik in mijn wanhoop Monica opbelde om me te beklagen. Gelukkig kwam ze gelijk om me te helpen en bemoedigen. Ik had gedacht weer naar huis te kunnen na de controle in het ziekenhuis maar helaas. En terecht…. bleek later toen de koorts begon op te zetten. En ook bij de andere problemen die speelden was ik het beste af in het ziekenhuis.

Maar nu thuis doe ik eigenlijk niet zo veel hoor. Ook omdat Nico lekker vrij is kan ik lekker lui zijn. Maar toch doe ik al heel wat meer dan in zo’n ziekenhuiskamer waar je niet uit mag. De eerste visite’s hebben we al weer afgelegd. Morgen is Nico vrij maar gaat hij klussen, dus moet ik zelf aan de slag. Al kan ik nog niet bedenken wat ik zal gaan  en zou moeten doen. De kinderen regelen al vanalles zelf, het huis is aardig netjes, misschien een was opvouwen en eten koken. Wouw dat is intensief. Maar over het algemeen zijn de meest dagelijkse dingen die je doet de dingen die niemand ziet en je zelf ook weer snel vergeet dat je het gedaan hebt. En zo komt de dag wel om hoor.

Een goede en gezegende week gewenst en tot de volgende keer.

Ineke