bevindingen en hoe verder

Excuses!!!!!!
Vanmorgen kwam de longarts langs. Hij was gisteren zo druk bezig geweest (ook voor mij),

dat hij helemaal vergeten was om de resultaten van zijn werk te komen melden bij mij. Dat kwam hij nu doen.
Uit de scans van de longen, papieren over mij, onderzoek en gesprekken met andere longartsen kan hij niet concluderen dat er een probleem is met de longen. Er is niets mis met ze. Ze hebben wel last van iets maar dat wordt dus niet veroorzaakt door een probleem in de longen. Het probleem ligt in het hart.

Tja, dat schiet lekker op. De cardioloog zegt dat het probleem in de longen lige en de longarts zegt dat het in het hart zit. Maar elkaars onderzoek kunnen ze niet beoordelen want daar hebben ze niet voor geleerd.

Wat nu?????
Ten eerste een gebedje is nooit weg.
Ten tweede gaan ze eens goed samen overleggen hoe ze mij aan zullen pakken. Het probleem is dus dat ze met de onderzoeken die er gedaan zijn geen diagnose kunnen stellen. Er is wel sprake van een hoge bloeddruk in de longslagader. Oorzaak kan toch een hartprobleem zijn wat op de echo niet te zien is, veroorzaakt door de medicijnen die ik allemaal heb gehad. (chemo enzo).
Het voorstel van de longarts en afdelingsarts is nu om een hartcatheterisatie te gaan doen. Dan kunnen ze de precieze druk in de verschillende hartkamers meten en in de longslagader. Dan weten ze of het probleem echt binnen of buiten het hart ligt.
Dit gaat de afdelingsarts bespreken met de cardioloog, die moet dat onderzoek tenslotte ook doen.

En hoe gaat het met mij?????
Als iemand dit vraagt ben je altijd geneigd om te zeggen goed. Maar wat zeg je over jezelf als je net het bovenstaande heb opgeschreven?
Ach……, ik voel me niet slecht, een stuk beter als gisteren. Met de zuurstof op 10 literstaanmdan. Waneer ik onder de douche ga wordt hij op 15 liter gezet. En dan gaat dat ook weer goed. Alleen was de slang even losgeschoten omdat iemand niet wist dat je daarvoor moest uitkijken. Nou dan krijg ik zo’n gevoel wat een duiker in de diepte ervaart als z’n zuurstoffles leeg is. En dan zit er nog zuurstof in de lucht….
Verder vermaak ik me met de krant, boeken, tv , telefoon en af en toe iemand die een praatje komt maken.
Af en toe even huilen, alle zorgen maar weer bij god lozen en laten (is deze keer moeilijker) en weer verder afwachten. En telkens maar weer nadenken over de vraag : op wie stel ik mijn vertrouwen? De dokters of god? Sluit het een de ander uit of kan het goed samengaan?`Ik weet het antwoord voor mij wel.

Tot slot!!!!!!!!!!!!!!
Doei en gods zegen

Ineke