De tijd vliegt, Tja mijn verjaardag ligt alweer 2 dagen achter me

Tja mijn verjaardag ligt alweer 2 dagen achter me. Het was een leuke dag met veel aanloop. En werd er toch zoals gebruikelijk door Nico weer pannenkoeken gebakken. Het was even de vraag of hij op tijd thuis zou zijn maar dat lukte. Gelukkig voor Danielle en Helen want die aten mee. Helen heeft haar knie van de zomer gebroken en doordat wij een bed hier in de kamer hebben staan was deze visite voor haar een makkie. Kon zij hier lekker op bed eten en heb ik eens bekeken hoe dat eruit zag. Is weer eens wat anders.
Maar de pannenkoeken smaakten ons weer goed. Als je ook van pannenkoeken houd, kom gewoon tegen etenstijd langs op een verjaardag.

Ook ’s avonds nog bezoek gehad en tot mijn verbazing kwam Ronny ook nog binnenstappen. Was op de fiets gekomen. En even later kwam mijn jongste broer Christo ook langs. Dat maak ik niet dagelijks mee hoor 2 broers tegelijkertijd op bezoek, harstikke leuk. Daar Mario er ook was werd er natuurlijk gezongen en wel he lang zal ze leven. En Mensen dat ga ik gewoon doen het komend levensjaar.

Iedereen bedankt voor de bezoekjes, telefoontjes, emails en kaarten.

En toen was het zaterdag, dat voelde echt als de day after. Moe en hangerig. Pas ’s middags ging het wat beter. Ben ik ineens de voortuin gaan doen. Heerlijk in het zonnetje. Ik had mijn pruik niet opgedaan, want ik dacht iedereen in de buurt weet het wel en ik heb wel weer een aardig laagje op mijn bol. Dus….geen pruik op, maar er was een feestje verderop in de straat en er waren veel vreemden in de buurt. Lekker laten kijken.
Maar helemaal lekker vond ik het toch nog niet, dan moet het toch een beetje langer zijn. Maar die kans krijgt het niet, volgende week krijg ik chemo. Dan stopt het groeien en 2 weken daarna is het eraf. Weer een glad en strak koppie.
Wel last gehad van het werken in de tuin, ’s nachts een krampgevoel gehad in mijn bil, vervelend….

Zondag, vandaag dus. Naar de kerk geweest natuurlijk. Want mijn geloof is de grote basis in mijn en ons leven. En we hebben een fijne kerkgemeenschap. Het is goed om daar zondags bij te zijn. Maar toch ook weer moeilijk omdat ik er een tijd niet zal zijn. Door die opname, maar ook doordat ik na die opname vatbaar ben voor van alles. Door de artsen wordt het afgeraden om je op te houden in grote groepen mensen. Ik ben bang dat ze onze kerk ook een grote groep zal vinden. Maar 3 maanden niet gaan??????????

Gebeden is er voor me, dat raakte mijn diep in mijn wezen. Gods liefde, jullie liefde en betrokkenheid met mijn leven. De wetenschap dat er voor ons gezin gebeden en gestreden wordt sterkt ons.
We staan er niet alleen voor, ik heb een grote familie.

Over 4 dagen ziekenhuis opname, dinsdag en woensdag ziekenhuisbezoek ivm toediening van medicijnen via een infuus. Alleen maandag vrij dus…..Nou ja vrij? Op ruimen en alvast van alles organiseren.

Maar vanaf hier Gods zegen en veel liefs
Ineke