Vanavond was er de mogelijkheid om..

De afgelopen dagen waren rare dagen soms met een traan maar vooral ook met blijdschap.
Dit klinkt misschien raar omdat je in een soort roes leeft en soms niet eens goed kunt nadenken. 
Gelukkig doen de mensen om me heen wel en werken voor mij als geheugen steun.

Maar ja, die blijdschap. De afgelopen dagen zijn een aantal vrienden/ broeders bij mij op bezoek geweest en hebben we over van alles gepraat en natuurlijk ook over Ineke. Dit ruimt op maar laat je ook zien hoeveel liefde je elkaar kunt geven, in de gemeente (kerk) maar ook onderling binnen je huwelijk. Ik weet dat er nog vele tranen zullen vloeien, maar in dit alles is God nabij en geeft Hij steeds weer troost.
Ik las van de week een mailtje die mij erg raakte, ik heb toen flink zitten huilen en nadien staan zingen onder de douche. Dit kan alleen als God je draagt, bij God is geen verdriet maar vreugde.

Vanavond (Zaterdag) was er de mogelijkheid om afscheid te nemen van Ineke.
Ik ben samen met de kinderen eerst even gaan kijken. Ineke ligt mooi opgebaart, alsof ze zo wakker kan worden. Daarna kwamen velen om Ineke nog even te zien en om ons tot steun te zijn.
Het is altijd iets onwerkelijks als je iemand verliest, waarbij het besef later tot je doordringt.

Ik vond nog een leuke foto van Ineke die ik jullie niet wil onthouden.

Gods Zegen,

Nico, Relinde en Roel.