Ineke Jongejan

Jezus Leeft

Dagboek

Waar staan we nu?

11 november 2008

Samen beginnen we ons leven weer op te pakken.

Hallo allemaal,

Waar staan we nu? Samen beginnen we ons leven weer op te pakken. De kinderen gaan naar school en hebben naast hun huiswerk enzo nog diverse andere dingen. Nu begint het besef en gemis te komen, iets wat wel heel raar is.
Van één kant zijn we blij en gelukkig maar heb je op momenten het gevoel van gemis. Iets wat er natuurlijk bij hoort.
Ik zat straks met mijn buurvrouw te praten en zei tegen haar dat ik me bewust was geworden dat ik weer “ongehuwd” ben. Ik val in herhaling?
Dit voelt zo raar omdat je gevoel en je verstand zegt Ineke is mijn vrouw. Dit is natuurlijk ook zo, maar 20½ jaar geleden hebben we samen een afspraak gemaakt. Een stukje hiervan was “tot de dood jullie scheidt“. Het is letterlijk gebeurd, Ineke is bij onze Vader in de hemel en heeft het daar goed. Een plaats waar ik haar straks weer mag knuffelen. En ik ben hier op aarde met Relinde en Roel.
Het is op dit moment dat de dood scheiding heeft gebracht tussen Ineke en mij maar daarmee is onze liefde voor elkaar niet minder geworden. Het is God die ons samen heeft gebracht een heel leven. Vroeger als speel kamaraadje en later als maatje voor het leven.
In het laatste hebben steeds mogen ervaren dat het samen God zoeken en Hem te dienen ons rijk heeft gemaakt. Steeds weer hebben we ervaren dat God je leven wil leiden. Niet dat het altijd even makkelijk is, maar door op Hem te blijven vertrouwen zijn zelfs de laatste twee jaar een grote zegen voor ons geweest.

Roel is vanmiddag naar type les geweest en pikt het volgens mij goed op. Als ik hem hier thuis hoor oefenen dan gaat het toch redelijk vlug.

Relinde was de afgelopen dagen niet echt lekker en is daarom een paar dagen thuis geweest. Morgen wil ze het weer gaan proberen. Zal dus morgen even informeren hoe ze zich voelt.

Sinds vorige week ben ik ook weer buiten de deur aan het werk, maar ben weer op tijd thuis voor de kinderen. Dit loopt prima op deze manier en ben er blij mee.

We zitten nu ook in het nieuwe gebouw, waar we eind oktober ingetrokken zijn als gemeente. Er moet best nog veel gebeuren, maar we kunnen het pand nu wel gebuiken.

Voor nu rest mij te zeggen “Gods rijke Zegen” en tot gauw!