Wederom goede berichten, Goede berichten

Ziekenhuis
Afgelopen dinsdag was het weer zover, met Annie naar het ziekenhuis. Er was nog maar 1 plekje vrij en dat was om 8.50 uur. Door de busstakingen was het erg druk in Nijmegen en waren we een half uur te laat. De arts wachtte al op ons want degene die na ons zou komen was er ook nog niet, alles liep uit.
Maar na het prikken was ik gelijk aan de beurt. Ik had zoals gewoonlijk mijn vragen al opgeschreven omdat ik ze anders vergeet. Ik had vooral vragen hoe het van de zomer allemaal gaat verlopen, hoe vaak ik moet komen en of er nog een beenmergpunctie of andere onderzoeken te verwachten zijn. Dit wil ik weten omdat ik als er niets bizonders gebeurd ik wel alleen naar het ziekenhuis kan gaan. Met de vermoeidheid verwacht ik dat het steeds beter gaat, dus het moet er eens van komen.

En het antwoord dat ik van de arts kreeg was zeer gunstig. Aangezien mijn bloeduitslagen prima waren (het M-proteine wat gemaakt word door de kankercellen was niet aantoonbaar) is er geen reden voor een beenmergpuctie.
Ook hoorde ik nu pas dat mijn bloed al sinds april 100% donor is. Dit houdt in dat de stamcellen van Pauline mijn beenmerg totaal hebben verwijderd en zodat al mijn bloed gemaakt wordt door haar stamcellen gemaakte beenmerg. Normaal duurt dit ongeveer een half jaar maar door de hevige omgekeerde afstotingsreactie is dit sneller gebeurd. Hierdoor heb ik weer het voordeel dat ik geen transfusie van Pauline’s T-cellen nodig heb om voldoende van deze reactie te krijgen om het beenmerg 100% donor te krijgen.

Gelukkig zijn de andere verschijnselen van omgekeerde afstoting tot rust gekomen. Mijn huid ziet er goed uit, de darmen geven weinig last, eigenlijk is alleen mijn mond iets gevoelig voor scherpere gerechten. Dat is dus ook goed nieuws.
Ik mag weer verder afbouwen met de prednison en de 14de ben ik hier klaar mee. Dus ik gelijk even voorzichtig vragen of ik nu weer naar de kerk mocht en het mag……. hoera.
Vergeten te vragen of ik ook weer op de kinderafdeling mag kijken, maar ik kan me voorstellen dat dat pas mag als ook de cyclosprine/neoral is afgebouwd. Vraag voor de volgende keer. 

Haar
Dit groeit lekker.

Roels kamer
Ik ben bezig met het opknappen van Roels kamer. Het meeste schilderwerk is klaar. Alleen de plinten moeten nog gedaan worden en dat is mijn werkje voor morgen. Volgende week zou Janet komen behangen. Vandaag heb ik samen met Roel nieuwe vloerbedekking uitgezocht en die ligt nu hier op een rol in de huiskamer. Nico heeft samen met roel de ouder eruitgehaald en in de tuin gelegd. Als de nieuwe erin ligt dan kan het bed  over gezet worden en kan hij weer in zijn eigen kamer slapen.
En dan kan het bed vanuit de huiskamer weer naar de logeerkamer. Dat zal een ruimte geven nadat het meer dan een jaar hier gestaan heeft. Maar wat een zegen is het dat het mogelijk is dat het weer naaar boven kan.

Zegen
Het gaat lichamelijk erg goed met me. Een paar maanden geleden dacht ik echt nog dat de krukken altijd deel zouden blijven uitmaken van mijn leven en ineens gaat het zoveel beter dat ik niet eens precies weet wanneer ik ze voor het laatst heb gebruikt. Voor mij is dat echt een wonder. Gewoon weer wat kunnen lopen is zo’n zegen en gemak wat ik zeer weet te waarderen. Iedereen mag het weten hoor, ik voel me gezegend en ben god dankbaar hiervoor.

Rust
Ik kijk uit naar de grote vakantie. Een poos geen school voor de kinderen, en dus ook rust voor de ouders. Geen huiswerk, werkstukken, overhoringen , fysiotherapie en ziekenhuizen enz. Gewoon eens een tijd dingen niet te hoeven, de energie aan leuke dingen besteden. Ook samen als gezin.

Slapen
Ik ben de slaapmedicatie aan het afbouwen waardoor ik weer wat minder slaap. Het vervelende is dat ik overdag meer moe ben.

Dit waren de laatste nieuwtjes die ik deze keer weet te bedenken en tot slot wil ik iedereen nog een goede zondag toewensen.

Groetjes en liefs van Ineke en familie