Ineke Jongejan

Jezus Leeft

Dagboek

Het gaat goed met me,

25 mei 2008

Het gaat goed met me,, Het gaat goed met me

Het gaat goed met me, erg goed zelfs vind ik. En daardoor heb ik het een stukje drukker en denk ik minder aan dit dagboek.

Vrijdag was ik nog op controle bij de hematoloog en we waren eigenlijk allebei tevreden hoe het met mij ging. Mijn huid en darmen houden zich rustig, de bloeduitslagen zijn redelijk- dus mag de prednison  weer wat verminderd  en de neoral blijft gelijk. De volgende controle is 4 juni. Maar 27 mei moet ik wel even langs de dermatoloogmijn huid laten zien enoverleggen hoe en wat met de lichttherapie. ( weer beginnen of niet).

Uitje
Vorige week zaterdag hadden we een uitje vanuit Nico’s werk. De kinderen gingen en nachtje logeren omdat we laat thuis zouden zijn. Roel vond dit al de hele week spannnend omda hij zit met zijn heimwee.
We werden om half 12 verwacht in Exloo zo’n 2 uur rijden van hier. Eerst heerlijk geluched met zijn allen en toen gingen de heren naar buiten. Zij kregen een golfles middag op het golfveld. Met paraplu’s zijn ze op weg gegaan want het was helaas een regenachtige dag.
De dames, we waren met z’n 5en werden verwacht voor een beautyarragement. En dat was heerlijk, ik ben van top tot teen gescubd, gemaskerd en ingesmeerd met van alles. En tussendoor stond er een heerlijke schaal met fruit waarvan we machten snoepen. Heerlijk verwend. Alleen was ik als eerste klaar en ging naar beneden om bij het zwembad op een stoel te gaan liggen, mar het was er te warm dus liep ik naar de serre. En toen ging het even verkeerd. De vloer naast het zwembad was nat, dat heb je zo in een zwembad, en mijn voet gleed weg. En toen ging was er geen houden aan, op mijn knieen gevallen, geprobeerd me tegen te houden met mijn handen die ook weggeleden. En toen pats op mijn neus,
Ten eerste instantie kon ik niet overeind komen want alles was zo glad, ik zelf door al die zalfjes ook. Maar met wat meer beleid lukte het wel. Ik had ook nog een fikse bloedneus en in die spierwitte ochtendjas zag dat er indrukwekkend uit. Maar ik was er wel ontzettend van geschrokken maar had gelukkig niets. Alleen de volgende dagen wel flinke spierpijn in mijn armen en een blauwe neusbrug.
Maar door de anderen dames opgevangen en een schone ochendjas verder gingen we thee drinken en een poosje later werden we al weer verwacht voor het diner. Dit was natuurlijk ook weer erg lekker en gezellig ( schrijf straks verder)