Ineke Jongejan

Jezus Leeft

Dagboek

Op controle in het ziekenhuis

7 maart 2008

Op controle in het ziekenhuis, bijwerkingen

Afgelopen nacht weer vroeg wakker, en kreeg erg veel pijn in mijn handen. Hierdoor kon ik echt niet  aan verder slapen denken. Dit is weer iets nieuws, bijwerking van wat nu weer???????????De gewrichten van de knien doen ook zo zeer.

 Was om half 3 beneden. Wat nu weer gaan doen? Eerst maar even gecomputerd. Ik had gisteren nog cake wilen bakken voor de afdeling waar ik hed gelegen, zou ik dat nu kunnen doen. Zou niemand daar last van hebben ivm de mixer. Zachtjes dan, en om 6 uur was de cake vanmorgen klaar. Ik bak er altijd gelijk 2, en ze zijn prima gelukt.

Iedereen weer uitgezwaaid en lekker weer gaan liggen, totdat ik ineens moest gaan opschieten. Monica zou komen koffiedrinken, Jaap zou het boodschappenbriefje komen halen en ik was nog niet aangekleed . Opschieten……..

Net op tijd klaar en daar was ze al. Gelukkig Monica eerst even alleen. Beetje uitgehuild en samen gebeden. Gezellig koffie gedronken en bijgekletst met Jaap erook bij. Weer te lang want nu moesten we ineens ons weer haasten omdat we nog brood moesten meenemen. Lastig al je nergens wat mag kopen ivm hygiene.

Maar we waaren precies op tijd. Zag gelijk Mark lopen, een verpleegkundige die me laatst bij de spoedopname opgevangen had. Heb hem gelijk een cake gegeven, zo dat was nummer 1.
De verpleegkundigen van de dagbehandeling werken ook op de poli, dus zie je altijd bekenden. En ik heb me daar nog nooit een nummertje gevoeld of patient zoveel. Ze weten altijd wie je bent.

Na het bloedprikken vertelde ze dat de poli nogal uitliep. Dus zijn we eerst maar naar de afdeling gegaan. Even met iederen bijgekletst. Ik was lopend deze keer en dat vonden ze blijkbaar nogal wat. Ik zelf eigenlijk ook want ik heb weinig  met krukken gelopen de laatste week. Alleen binnen en dan was ik alweer te moe om naar buiten te gaan. Maar het ging prima met krukken. De steun voor mijn rug in de hand. Ik loop dan veel rechter. Cake nummer 2 hier achtergelaten bij een verpleegkundige met wie ik veel heb gekletst nadat ik het mailadres van haar had gekregen. Leuuuuukkkk.

Het gesprek met dr Bar verliep goed. Ze gaat uiterst serieus om met mijn klachten. Ze zag aan de bloeduitslagen die bekend waren dat ik teveel neoral kreeg. Dat verklaart waarschijnlijk veel van de klachten die ik heb. Nu moet ik de neoral stoppen tot dinsdag. Klinkt goed dacht ik tot ze daarna vertelde  dat ik dinsdag al terug moest komen voor bloedprikken en weer verder te praten hoe het gaat. Doordat ik nu een paar dagen met dit medicijn stop kan en moet de prednison door gebruikt worden en niet afgebouwd. O, juist… En de bijwerkingen zijn natuurlijk niet in een keer weg, dat duurt weer een poosje. Maar verder gaat het goed met me, en ik zie er zeker niet ziek of zo uit. En heerlijk even geen verdere giftoevoegingen. Ik weet dat ik dit medicijn erg nodig heb, maar het is toch een naar middeltje.

Dinsdag weer naar het ziekenhuis.

Vandaag verder alles goed  gegaan.Relinde was laat thuis omdat ze de wiskunde toets moest inhalen. Was goed gegaan, ze wist alleen niet meer wat een prisma was. (ik ook niet, is dat erg).
Heel gezellig samen gegeten, weer cake gebakken voor het feestje morgen en naar dancing Queen gekeken. De kinderen dan, want ik doezelde lekker een beetje weg. En Nico was weer aan het klussen in de kerk. En toen hij weer thuis was een aanpassing gedaan aan Relinde’s beugel, die ze niet meer in kreeg. Handige man hoor!!!!

Lezer wees gezegend en tot hoors, mails, ziens

Ineke en familie