Vannacht niets geslapen, toch een lekker dagje gehad

Vannacht niets geslapen, het lukte niet. En ik heb nog wel wat slaapmedicatie maar die lag boven bij Nico en ik wilde hem net storen. Ook was ik benieuwd of het zonder zou lukken. Niets dus. Maar de medicijnen die ik nog heb zijn alleen inslapers en daar slaap ik ook maar even op. Maar ik hoop elke nacht dat ik het slapen zal lukken. Meestal lig ik wel lekker te liggen hoor, en luister een muziekje of een  preek van de kerk. Soms val ik dan nog wel even in slaap, raar hé.
Maar ik lag dus beneden en heb vannacht dus ook maar wat zitten mailen. Gelukkig gaat het met Nico’s verkoudheid goed en ga ik weer boven slapen.

Ik ben niet meegeweest naar de kerk, heb lekker tot 12 uur gelegen. Maar ik heb nog wel de cake’s die Relinde had gebakken voor de tienerclub voor haar ingepakt en de anderen uitgezwaaid.
Om 12 uur lekker een maskertje genomen want de huid van mijn gezicht is ontzettend droog nu. Ook het prednison gebruik wordt zichtbaar in mijn bolle toet. Misschien is diezelfde prednison wel een reden voor mijn slechte slapen.
En toen ik klaar was en wat opgeruimd had in de badkamer kwamen de anderen al weer thuis. s’middags zijn we bij Johannes en Sophie geweest waar we ook ineens bleven eten, gezellig.
We waren om 8 uur pas weer thuis en het was een lekker dagje zo.

Ben wel veel meer bezig met hoe ik me voel dan ik zou willen. Ik vind het gewoon een beetje eng hoe snel je kan ziek worden. Ik wil erop vertrouwen dat dat deze keer niet zal gebeuren, maar het is moeilijker.  Maar vandaag ging het goed, weer een dag verder. En God helpt, hoe dan ook!!!!!!

Gods zegene U

Ineke en haar aanhang

 Ik bedacht me vannacht ineens dat vorig jaar  toen ik de diagnose er net zo als nu slingers in de kamer hingen. Iemand maakte er toen een opmerking over dat ik daar nu zeker geen zin in had. Nou, de reden dat ze er nog weken bleven hangen was er gelijk. Ze maken mij vrolijk. Doen ze nu ook, ben benieuwd wanneer Nico ze weg gaat halen.