Al met al viel het nog wel mee., Vandaag begon de dag met koorst maar het viel toch nog mee.

Al hoewel de dag vandaag begon met koorst maar het viel toch nog mee. De koorts was weer snel geweken, en Ineke voelde zich prima vandaag.
De bloedwaardes stijgen snel en Ineke haar wittebloed lichaampjes zitten nu op 1.7. (ze heeft haast) Zo als het er nu uitziet kan Ineke deze week nog naar huis. Dit is de inzet, maar er is nog geen dag genoemd.

Morgen is het drie weken geleden dat Ineke werd opgenomenen zijn we blij dathet einde in zicht is.
Hoewel we het soms makkelijker van de daken roepen dat “God goed is en voor ons zorgt” , is het juist dat wat je op de been houd als het minder goed gaat.
Ik heb in de loop der jaren geleerd als je zoiets overkomt zoals nu met Ineke, dat het juist op dat moment een strijdlied te gaan zingen en God de eer te geven die Hem toekomt. Op dat moment maak je de weg tot de vader vrij, en kun je de last bij Hem gaan afleggen. God wil niet dat we met een juk rond lopen. Dat heeft Hij door Zij zoon Jezus laten afrukken.

Dit wil niet zeggen dat alles dan maar vanzelf gaat. Ineke is zeer ernstig ziek geweest maar is op weg naar genezing.
Ben ik bang geweest om Ineke te verliezen? Ja, maar we zijn ook God gaan zoeken. Door dit zoeken is de zekerheid in ons hart alleen maar gegroeid. We weten dat God geneest! Ik heb het vele malen gezien in de diensten van broeder Zijlstra. God heeft een ieder van ons lief, zo lief dat hij Zijn eigen zoon hiervoor opofferde.
Het stukje in de bijbel over Petrus die over het water naar Jezus toe loopt is iets wat mij altijd weer sterkt en er ook voor zorgt dat ik mijn denken en doen op Jezus richt.

Matteüs 14

26 Toen de leerlingen hem op het meer zagen lopen, raakten ze in paniek. Ze riepen: ‘Een spook!’ en schreeuwden het uit van angst. 27 Meteen sprak Jezus hen aan: ‘Blijf kalm! Ik ben het, wees niet bang!’ 28 Petrus antwoordde: ‘Heer, als u het bent, zeg me dan dat ik over het water naar u toe moet komen.’ 29 Hij zei: ‘Kom!’ Petrus stapte uit de boot en liep over het water naar Jezus toe. 30 Maar toen hij voelde hoe sterk de wind was, werd hij bang. Hij begon te zinken en schreeuwde het uit: ‘Heer, red me!’ 31 Meteen strekte Jezus zijn hand uit, hij greep hem vast en zei: ‘Kleingelovige, waarom heb je getwijfeld?’ 32 Toen ze in de boot stapten, ging de wind liggen. 33 >In de boot bogen de anderen zich voor hem neer en zeiden: ‘U bent werkelijk Gods Zoon!’

Bron: NBV vertaling

Want de Bijbel zegt op diverse plaatsen, dat Jezus de weg is tot de Vader.
Soms gebeurd er niet direct iets of is het wonder klein (in onze ogen), maar als iemand zijn leven in de handen van Jezus legt dan is alles bereikt. Het houdt niet op na dit leven, we hebben immers eeuwig leven gekregen door het Offer dat Jezus heeft gebracht.

Het gemis en verdriet als je iemand verliest is iets wat moet slijten. Maar ik heb in mijn leven gemerkt dat als je het toch heel anders wordt als iemand een levende relatie met de Vader heeft. Alle moeite en pijn zijn niet meer als we bij de Vader in de hemel zijn.
Wandelend aan de hand van Jezus kunnen we over bergen gaan maar ook door de dalen. Wij kunnen zeggen dat Jezus ons juist op die momenten heel veel kracht gaf.

We zullen altijd vragen houden, leg deze bij Jezus neer. Als het nodig is dat we een antwoordt krijgen, dan krijgen we die. Anders kunnen we die vragen bij hem laten, zodat het voor ons geen last is en wordt.

Ineke mijn maatje komt binnenkort weer thuis bij ons. En samen zullen de de Heer dienen op de plaats waar we zijn.
De band met God maar ook tussen ons is zo veel dieper geworden.

Ga met God! (Zoals Roel altijd zegt)

Groetjes Nico en Ineke