kerst, Hoe waren de kerstdagen

We hebben fijne kerstdagen gehad. De 1e dag was er ’s middags de kerkdienst in de drumptse kerk in plaats van ons eigen gebouw. In ons eigen gebouw mogen van de brandweer maar 100 mensen in aanwezig zijn en met de kerstdienst komen we daar echt overheen. Maar doordat de dienst ’s middags was konden we wat uitslapen en rustig aan brunchen. En dat was echt erg gezellig.Hierna de dienst waarin het verhaal van de geboorte centraal stond. En ’s avonds konden we dan ook nog gourmetten met Relinde’s gourmetpakket.

De 2e kerstdag rustig aan gedaan en het eind van de middag mijn vader weer thuis afgezet en doorgegaan naar mijn schoonvader. Hier kwam de rest van de familie ook in de loop van de middag. Iedere familie had opdracht van Mia gekregen om een bepaald gerecht te maken. Onze opdracht was het verzorgen van soep en salade. Maar we hebben goed gegeten, alleen veel te veel. En tussendoor de chocolaatjes waar niemand vanaf kon blijven. Maar het is fijn om zo met jong en oud samen te zijn, want ook in deze familie lukt dat niet zo vaak.

En gisteren ben ik met de kinderen naar Nijmegen geweest. Eerst zou Roel helemaal niet meegaan maar hij had zo’n moeite om alleen in Tiel te blijven. Hij wilde bij niemand gaan spelen. Dus moest hij met de rolstoel op de achterbank plaatsnemen. En we hebben uren gewinkeld, Relinde heeft weer wat nieuwe kleren en roel heeft, het is bijna niet te geloven, nieuwe schoenen gevonden. Maar zijn oude kunnen nog niet in de kliko hoor. Daar gaat hij nog mee spelen want met zijn nieuwe is dat zonde.

Vandaag heb ik dus bijna niets gedaan. Geen aktie maar op de stoel gezeten, tv gekeken en geslapen (ook in de stoel). Even bijkomen. De hele dag ook een beetje hoofdpijn gehad.
voelde aan als van hoge bloedruk. Gisteren vergeten een pil in te nemen hiervoor. Ik had het niet eens gemist maar Nico zag het gelijk toen hij thuis was. Vandaag zou ik eigenlijk de bloeddruk op laten meten bij de huisarts. Maar door die vergeten pil doe ik dat volgende week wel een keertje.

Morgen gaat Nico weer eens lassen en waarschijnlijk maandag ook weer. Dan hoopt hij dat die klus klaar is. Maar zo lang ik nog niet in het ziekenhuis ben zal hij daar geregeld zijn denk ik zo, Nico kennende. Er is altijd wel wat voor hem te doen.
Voor mij staat er niets op het programma buiten de gewone huishoudelijke zaken ( wassen, boodschappen doen, opruimen). Niets interessants dus.

Wat wel een geweldige zegen is, is dat ik lichamelijk elke week nog vooruit ga. Soms valt het me zelf eerst niet eens op, want het is bijvoorbeeld normaal dat je goed rechtop staat als je de groente snijdt? Voor mij is dit lang niet normaal geweest en ineens kan ik het weer. En zo zijn er meer dingen die als ik er af en toe aan denk en stilsta ik de vooruitgang niet naar waarde schat. Ik ben zo dankbaar en blij met alles wat ik weer kan en kijk uit naar alles wat nog zal gebeuren.

Gods zegen toegewenst en……..kijk uit met vuurwerk
Ineke

Ps Roel heeft net zijn losse tand eruit getrokken.