Dagje ziekenhuis, Tjonge, dacht ik vandaag toch snel even klaar te zijn in het ziekenhuis

Tjonge, dacht ik vandaag toch snel even klaar te zijn in het ziekenhuis. Dat verkeerd ingeschat, dus Moon wees maar blij dat je niet bent meegegaan. Anny ging gezellig mee. Maar we begonnen al met een file voor de brug bij Nijmegen, en waarom rijdt de baan naast je altijd harder dan degene waar wij in zaten? Ik heb dan altijd het gevoel van het maken van verkeerde keuze’s. Even later weer, nemen we toch maar niet de route over het plein maar langs de wedren. Wegwerkzaamheden en een vrachtwagen die op het bouwterrein moet zijn. Kortom, een half uur te laat melden we ons bij de aferasekamer.
Gelukkig zat daar niemand in de stress, maar ik werd toch al snel in bed gedropd. (moet dat niet met een t??) Na een poosje zoeken had de dokter toch eindelijk de liesader aangeprikt en om 10.15 werd ik aangesloten aan het apparaat. Voor het aanprikken verdoven ze, het doet dus geen pijn, maar toch hé.
Een beetje eng en vervelend gevoel is het wel dus Annie, het was fijn dat ik je hand kon vasthouden.

En dan lig je aan zo’n apparaat en daar staat vanalles ingeprogrammeerd. Je weet al gelijk dat er na 159 minuten 153 ml aan cellen zijn verzameld. Wonderbaarlijk gewoon. En inderdaad om 13.00 begon het ding te piepen en kon ik afgesloten worden. Klaar is kees zou je denken. Maar nee hoor, doordat ik ook antistolling heb gekregen tijdens het afnemen, kan de lijn er pas uitgehaald worden als het niet meer werkt. Dus moest er 2 uur gewacht worden. Dus om 15.00 ging die lijn eruit, eerst moest de verpleegkundige nog 15 minuten afdrukken en daarna werd er een zandzak op gelegd. Deze moest een half uurtje blijven zitten. Om 16.15 liepen we eindelijk naar de auto en om 17.00 was ik thuis.

En hier waren de kinderen gezellig samen aan het spelen. Het is toch wat, de ene dag de hele tijd geharrewar, en nu geen vuiltje aan de lucht. Nadat Annie naar huis was gegaan hebben we gezamelijk macaroni gemaakt. Nico was inmiddels ook thuis en hielp ook een handje. Relinde vond het een echt familiemaal geworden. Gezellig gegeten.
Relinde ging nog een poosje op de dwarsfluit spelen wat erg goed klonk. En nadat we bijbelgelezen hadden gingen ze zonder morren naar bed. Vroeg, omdat ze nog straf hebben. Ik had eerlijk gezegd op gemopper gerekend.

Groetjes
Ineke