Even iets moeilijker?, De laatste dagen gaat het even iets minder

Even weer een update van de laatste dagen. In eerste instante voerde Ineke zich wel beter, maar deze chemo is toch een hele gemene. Het maakt in een dag je beenmerg dood en vervolgens heb denk je eerst het gaat wel, maar dan wordt het wat minder. Hoewel de werking van de chemo al is uitgewerkt zijn de bijwerkingen er nog wel. Dit houdt in dat Ineke behoorlijk misselijk is en last van haar maag darm stelsel heeft. Het zijn punten van aandacht en om voor te bidden. Wat wel heel goed is dat haar mond en slokdarm en darmen allemaal nog heel zijn.

Vandaag ben ik met Roel even langs geweest om Ienek even op te vrolijken. Gisteren was ik niet geweest wat wel raar is, het is wel goed om even iets anders te doen maar ondanks dat je driekeer belt miste ik het toch om Ineke even te zien.
Het doet mee een beetje denken aan de tijd dat we verkering hadden. In die tijd belde we elkaar natuurlijk ook wel. Ik in Nijmegen Ineke in Vianen. Als we dan een tijd hadden zitten kletsen zei ik, ik kom nog even langs om je te zien. Dat gevoel heb ik nu ook weer als ik haar weer spreek ( ik kom even langs). Daarnaast is het ook nog eens zo dat ik haar niet eens een knuffel kan, omdat ik (wij) een gevaar voor haar zijn. Aanraken mag maar wel op afstand is het moto op dit moment.
Dit is natuurlijk een kwestie van tijd.
Vanavond hebben we elkaar nog even gesproken en gebeden met Ineke, en nog een paar liedjes met haar gezongen.

Voor nu slaap lekker en tot gauw.

Nico en Ineke + de kids