Onze zondag, Helaas is Rebecca weer vertrokken

Helaas is Rebecca weer vertrokken. Ze werd vanmorgen opgehaald door Gre om naar haar eigen kerk te gaan in Haaften en van daaruit vertrok ze weer naar Amsterdam. Wij gingen ook naar onze kerk om weer iets opbouwends te horen van God over ons leven. Waar je weer over na kan denken en wat mee kan doen, of kan laten. Die vrijheid heb je wel. Het ging over bruggebouwers en dat Christenen dan behoren te zijn in deze maatschappij. Er ging bij mij wel een belletje rinkelen over een brief die ik een poosje terug kreeg waar dit woord ook genoemd werd. Maar helaas werd er geen brug gebouwd naderhand. En ik weet nog steeds niet hoe ik dit aan moet pakken.

Ik was zonder rolstoel naar de kerk gegaan, dus in een gewone stoel gezeten, en daarna ook nog een poos staan kletsen. We waren pas na enen thuis. De kinderen gingen weereens spelen. Dus na het eten kon ik heerlijk een poosje plat. Na enige tijd niet aanspreekbaar op bed gelegen te hebben. Heb ik een enorm stuk gelopen, weer een nieuw record!
Thuis buiten bij de beestjes gezeten, best leuk hoor. Ik geloof dat het weer wat beter tussen die 2 gaat.
Na zevenem waren de kinderen weer thuis. Tja, en dan kunnen ze bijna gelijk weer naar bed. En zo zitten we nu weer met z’n tweetjes.

Lieve groeten van Ineke en Nico