naar huis, eindelijk

O het wordt vast een goede dag. Ik ga naar huis. Monica komt me straks ophalen.

De zuurstof wordt thuis gebracht, maar als ik het zo bekijk is het niet lang nodig. Ik vind dat ik gisteravond ineens weer vooruit ben gegaan. Alleen bij wat inspanning zakt het zuurstofgehalte van het bloed. Maar in rust kan ik het aardig stabiel houden. Net tot een laag normale waarde. Met een pietsie zuurstof is die waarde uitstekend.

Het is nu bijna half 8 en ik ga vast wat spullen inpakken. Het is niet veel want Nico heeft gisteren ook al wat meegenomen. Ik kan dan zo met het eten weer uitrusten. Dan vraag ik straks of ik als eerste mag douchen. Omdat ik de vieze patient ben moet de buurman eigenlijk eerst douchen. Als ik eerst douche moet de douche tussendoor schoongemaakt worden. Maar hij douched soms zo laat en ik wil nog even uitrusten voordat ik naar huis toe ga. En ik wil snel naar huis.

Het zal best wel weer egenvallen thuis. Hier lijk ik goed op te knappen en meer energie te hebben. Maar de andere keren dat ik thuis kwam heb ik gemerkt dat die energie erg beperkt is en snel op. Dus rustig aan doen.

Ja ja, volgens mij moet ik gelijk even een boodschappenlijstje maken, eens bekijken hoe het met de was staat, wat zullen we eten vanavond, Jolanda komt op visite. Heerlijk wat doen…. en wat zal ik moe zijn straks.

In gods naam verbonden

Ineke