Ineke Jongejan

Jezus Leeft

Dagboek

bekentenis over mijn jas

2 maart 2008

bekentenis over mijn jas, jas

Nu denkt iedereen dat ik wat interessants te melden heb en kom ik alleen maar praten over mijn jas. Ik heb namelijk en roze jas en die draag ik  veel. Het is een fijne jas, mocht wel iets warmer zijn in de winter. Zou nu  wel een ander willen maar ben niet in de gelegenheid geweest om in de stad te zijn en op zoek te gaan naar wat nieuws . Hopelijk volgend jaar. Maar wat is er nu met die jas. Doordat ik niet zo mobiel ben leun ik veel overal tegenaan en dat is aan mijn jas te zien. Hij is vies. Dan laat je hem wassen zou je zeggen. Tja, ik ben net zo’n 6 weken in het ziekenhuis geweest. Nico had hem zo kunnen wassen als ik het hem gevraagd had. Maar dat heb ik niet en hij let niet op mijn jas, ziet al die viezigheid niet zomaar.

 

Maar ik heb wel al die weken geweten dat mijn jas een was nodig had. Dus waarom is die niet schoon.

 

2 woorden gebrek aan vertrouwen en zekerheid.

 

Als ik er genoeg van had in het ziekenhuis zou ik weg kunnen gaan, heb ik mijn jas nodig. In mijn jas zaten mijn papieren en hij zou me warm houden. Dus zekerheid. Ik stel mijn zekerheid blijkbaar meer in een  in een vieze jas dan dat ik mijn gehele vertrouwen stel op God. Kan ik dat nu concluderen uit een vieze jas. Ik ben bang van wel. Ik zat al en poosje te piekeren over die jas en nu ik eruit ben ga ik hem maar snel wassen. Het is tijd voor schone kleren en gelukkig kunnen we met God elke keer opnieuw beginnen.

Gods zegen en de groetjes

Ineke