1e dag thuis, telefoontjes, bezoek, wandeling enz

Al weer een dag thuis en best wel druk geweest. Om te beginnen met wat rondbellen dat ik er weer was en daarna met bezoek ontvangen. Gezellig en makkelijk thuis. En ik kan weer op de bank liggen. Lijkt heel gewoon voor iedereen maar ik heb het een jaar niet kunnen doen. En de bank was altijd mijn stekkie, En ik kan er weer op liggen, verrukkelijk was het, wat lag ik daar heerlijk in het zonnetje te liggen.  Ook dat zonnetje, in het ziekenhuis had ik nauwelijks zon in de kamer. ’s Morgens een klein strookje op de muur als er zon was. En nu, vandaag op mijn eigen bank, in ons eigen huis, in het warme zonnetje, echt genieten.

Maar ik heb een rondje buiten gewandeld, voelde me net de koningin. Bij verschillende huizen vriendelijk naar binnen gezwaaid om te laten zien dat ik er weer was. Maar waar het om gaat het lopen lukte best redelijk. Maar jongens wat is het koud buiten, de wind waaide zo door mijn pruik, brrr…..
Verder een was gevouwen en allelei kleine klusjes gedaan. Hele kleine dingetjes maar hoor, maar in het ziekenhuis hoefde ik niets uit te voeren.  En dan tussendoor telkens even uitpuffen. Maar weet je ik denk telkens, eigenlijk is het onderhand een liedje in me. Lekker opbouwen en niets meer inleveren. Geen chemo of echt grote behandelingen meer, wat een vooruitzicht. Toekomst op een wereld die weer groter wordt. En o ja, ik heb in het ziekenhuis een keer geholpen met mijn bed opmaken en dat lukte eigenlijk prima, dus dat is haalbaar in de toekomst. Nu nog kijken of de rest van het verpleegkundige vak ook iets haalbaars voor me is. En anders iets anders bedenken. Maar dat bed lukte en dat was leuk. Hierna heb ik wel moeten uitpuffen hoor maar mijn conditie wordt alleen maar beter in de toekomst.

Wat ik wel een gek idee vind is dat ik heel kwetsbaar ben voor allerlei infecties ( virus, bacterie en schimmel). Maar dat voel ik niet. Dat komt omdat ik medicijnen moet slikken tegen afstoting van Pauline’s beenmerg en deze zorgen ook dat je gewone afweer onderdrukt wordt. Maar daar voel je dus niets van. Dit houdt dus wel in dat iedereen die een infectie heeft uit mijn buurt moet blijven en dat ik bij hen uit de buurt moet blijven. Ook kussen doe ik uit deze overweging maar niet, alleen met mijn huisgenoten wel (als ze niets onder de leden hebben).
De komende tijd maar eens bedenken hoe ik de dagelijkse en wekelijkse contacten kan gaan doen.

De kinderen hadden ook allebei een leuke dag met buiten spelen en korfballen. Nico ging vanmiddag naar de verjaardag van Erik waar hij eens even bij heeft kunnen kletsen.

IK voel me een zeer gezegend mens. Zou dit graag willen voor iedereen want ik voel me zo omdat ik Jezus ken, maar ik ben geen evangelist kan alleen maar een beetje zeggen hoe ik het dagelijkse leventje leef. Hoop gewoon dat er mensen op zoek gaan naar die Jezus en wat die hen te bieden heeft.

Ik geef U Gods zegen mee

Ineke en familie